İnsanoğlu inişli çıkışlı , biraz düzenli biraz düzensiz , biraz dengeli ve biraz dengesiz fakat her zaman düzensizliğinin içinde düzenini tutturmuş bir varlıktır.

Bu varlığın en önemli özelliği ise tutumları ile davranışlarının bir düzen içinde sürmesidir.Tutum ve davranışların uyumlu olması kanımca sadece baskı altında tutulmadığı, özgür ve hür irade ile hareket edebildiği  ve düzgün öğretiler ile yetiştirildiği zaman gerçekleşmektedir.Fakat çağımızın hastalığıdır güçlü , tutarlı , sosyal ilişkileri kuvvetli , devamlı gülebilen , en az sorun yansıtabilen ve herkes ile diyaloğa girebilme isteği.En azından dışardan bağımsız olarak bakıldığı zaman toplumun ve en önemlisi iş hayatımızın beklediği budur.

Bir kış gecesi sessizce ve kalleş bir kurşuna kurban gitti Necip Hablemitoğlu , sonra sessizliğe gömüldü anılarıyla.Ne çocuklarının nede eşinin feryatları duyuldu.

Ahmet Taner Kışlalı çoktan unutulmuştu zaten.Vücudunu bile fazla gördü bombayı arabasına koyan.Fikirleri gibi vücududa şeytandı.

1999 dan günümüze ne binler sokaklarda yürüdü hepimiz Ahmetiz , hepimiz   Necipiz diye nede Hırant gibi suçluları arandı.

Nezaket ve asalet insanın duruşunda , bir gülüşünde ve bir bakışında gizlidir...

Gülen bir yüz koskocaman bir ömre bedeldir...

Bazı insanlar sahip oldukları için bazı insanlarda tanıştıkları için çok şanslı oluyorlar....

Her kesin karşısına 5 dakikada olsa bir iyilik meleği çıksın ve tüm işleri sel gibi akıp gitsin......